تلگرام فارسی

مدیرکل راه و شهرسازی استان قزوین طی مکاتبه با استاندار قزوین از تهیه و تدوین شاخص‌های ۱۹گانه ارتقای کیفیت زیست‌محیطی و حفظ حقوق شهروندی در شهرهای استان خبر داد.

مسعود حق‌لطفی در گفت‌وگو با خبرنگار فارس در قزوین اظهار داشت: تهیه طرح و برنامه‌ریزی شهری در شهرهای توسعه یافته مبتنی بر شهروندمداری، حاصل یک فرایند مستمر و مداوم در راستای نیل به نیازهای مادی و معنوی و هدف‌های متعالی از اقدامات مهم و ضروری است تا بتواند به نیازهای مادی و جسمانی و معنوی شهروندان پاسخی در خور شأن آن‌ها بدهد.

وی ادامه داد: شهرهای امروزی نیازمند برنامه‌ها و سیاست‌هایی است که با هم‌افزایی همگان و جاری ساختن اندیشه‌های سازنده در میان شهروندان به وجود می‌آید و در دستیابی به این مهم داشتن برنامه دقیق و جامع برای مدیریت شهری در تحقق اهداف توسعه شهر نقشی بی‌مانند دارد.

مدیرکل راه و شهرسازی استان قزوین در ادامه با اشاره به نقش اجتناب‌ناپذیر مدیریت شهری در توسعه رفاه و آسایش مجموعه شهری خاطرنشان کرد: در راستای ارتقای کیفیت زندگی و تحقق خدمات هفت‌گانه و افزایش کیفیت زیست محیطی، شهرداری تهران با هدف توسعه مبتنی بر شهروندمداری و به دنبال توقف روند شهرفروشی و فسادهای مربوط به ساخت و ساز، اقدام به تهیه برنامه انحراف‌گیری از رشد کالبدی و فیزیکی شهر تهران در سال ۹۷ کرده است.

حق‌لطفی تصریح کرد: اداره‌کل راه و شهرسازی استان هم با توجه به نقش تأثیرگذار پایتخت بر سایر کلان‌شهرها و مراکز استان‌ها ضمن انطباق دیدگاه‌های فعلی آن با رویکردهای کلی دولت تدبیر و امید، نسبت به بررسی و تطبیق آن اصول با شرایط شهرهای استان اقدام و در چارچوبی ویژه به منظور ارتقای کیفیت زیست محیطی و حفظ حقوق شهروندی در شهرهای استان، شاخص‌هایی را تهیه کرده است.

این مسؤول یادآور شد: این شاخص‌ها در ۱۹ بند شامل هدایت ساخت و سازها به سمت ضوابط مصوب طرح جامع و تفصیلی، آسیب‌شناسی طرح‌های مصوب پیشین، آسیب‌شناسی، تهیه و اجرای طرح‌های موضعی و موضوعی در چارچوب طرحهای مصوب، کاهش زمان ارائه خدمات به شهروندان از طریق هوشمندسازی و ارائه خدمات الکترونیکی، تقویت و اجرای برنامه‌های ضد شهرفروشی است.

دبیر کمیسیون ماده پنج استان قزوین عنوان کرد: از دیگر این شاخص‌ها می‌توان به احیای هسته‌های تاریخی مرکزی شهر از طریق ارتقای کیفیت سکونتی و پیاده‌مداری و غیره، تغییر نظام مالی شهرداری با رهاسازی بودجه شهر از درآمد ناپایدار وابسته به ساخت و ساز، همکاری و هماهنگی با اداره‌کل راه و شهرسازی و نظام مهندسی ساختمان در راستای نظارت دقیق بر ساخت و ساز( افزایش کیفیت ساخت و ضوابط مصوب مربوطه)، نوسازی بافت فرسوده ضمن نظارت بر کیفیت ساخت، تهیه طرح‌های ویژه در بافت فرسوده با رویکرد گردشگری اشاره کرد.

حق‌لطفی گفت: ساماندهی سکونتگاه‌های ناکارآمد و غیررسمی شهرها، ممانعت از گسترش ساخت و ساز در حریم شهرها، بررسی اقدامات صورت گرفته در خارج از محدوده و حریم شهرها و تدوین برنامه جامع،  ارائه برنامه های اجرایی در راستای مناسب سازی فضای شهری جهت ناتوانان جسمی و حرکتی،  ارائه برنامه و اولویت‌بندی زمانی در راستای احیای فضاهای سبز به منظور افزایش کیفیت زیست محیطی، استفاده از ظرفیت‌های توسعه گردشگری و سرمایه‌گذاری در راستای کمک به نظام مالی شهرداری، أخذ عوارض از واحدهای تجاری و اداری و بهره‌برداران معابر شهری و همچنین املاکی که بر اثر اجرای طرح تفصیلی به نحوی منتفع شده و ملک آن‌ها دارای ارزش افزوده بالایی شده، از دیگر شاخص‌ها است.

وی مطرح کرد: تغییر رویه در عقد تفاهم‌نامه با مالکان زمین‌های برخوردار از ارزش افزوده از کمیسیون ماده پنج و یا طرح تفصیلی همانند تعیین اعتبار زمانی مصوبات برای اجرا به منظور جلوگیری از بورس زمین، أخذ عوارض ویژه بابت تعهدات زمینی، تعهد ساخت و یا مشارکت با شهرداری‌ها در پروژه‌های ناتمام و یا محقق نشده و تغییر در رویه توافقنامه‌های شهرداری در پروژه‌های بزرگ مقیاس از دیگر بندهای این شاخص‌ها است.

مدیرکل راه و شهرسازی استان قزوین اضافه کرد: با توجه به ضرورت و اهمیت موضوع در دستیابی به اهداف توسعه و تحقق طرح‌های مصوب شهری، پیشنهاد می‌شود هیأتی مرکب از نمایندگان استانداری، شهرداری، اساتید و متخصصین امور و نماینده دستگاه‌های نظارتی و متولی به جهت تدوین برنامه‌های اجرایی سازنده و کارآمد نسبت به تدوین چشم‌انداز و برنامه زمان‌بندی شده برای شهرهای استان اقدام کند.

حق‌لطفی توضیح داد: در همین راستا اداره‌کل راه و شهرسازی استان، آمادگی خود را به جهت همکاری در راستای تدوین برنامه‌های اجرایی سالانه و پیشبرد اهداف اعلام می‌کند، مستدعی است استاندار قزوین دستورات عملیاتی لازم جهت تحقق مراتب صدرالذکر صادر کند.

ادامه مطلب

شب ششم «الفما» با بررسی «نسبت معماری و ادبیات» با سخنرانی دکتر امیرعلی نجومیان در باشگاه اندیشه برگزار شد.

به گزارش ایسنا، امیرعلی نجومیان در این نشست گفت: وقتی از معماری سخن می‌گوییم از دلالت‌های مختلفی صحبت می‌کنیم که یکی از آن‌ها مفهوم بنا است؛ بنا به مفهوم ساختمان یا مکان ثابتی که در جای مشخصی سکون و پایداری دارد و برای مجموعه‌ای از کارکردهای مختلف مورد استفاده قرار می‌گیرد. از دیگر مفاهیم مهم در معماری، شهر است که بخشی از مطالعات معماری به‌شمار می‌آید. مکان و فضا دو اصطلاح دیگر در معماری است که تفاوت میان آن‌ها اهمیت ویژه‌ای دارد و به عبارت دیگر، این دو مفهوم پایه‌ معماری را می‌سازند.

مکان، جایگاهی است که ماهیت فیزیکی دارد و معمولا دارای پایداری و سکون است و در جای خاصی قرار دارد. مکان واژه‌ای است که بنا را در درون خود دارد. اما اصطلاح فضا کمی‌ پیچیده‌تر و انتزاعی‌تر است. فضا مهم‌ترین مفهومی است که معماری درباره‌ آن سخن می‌گوید و فاصله‌ میان مکان‌ها است. فضاهایی که بین انسان‌ها وجود دارد، نسبت‌های آن‌ها را نشان می‌دهد. فضا میدانی است که در آن حرکت می‌کنیم و همچنین محدودیت ایجاد می‌کند. پس فضا هم محدودکننده است و هم رهایی‌بخش، هم محیط پویایی است و هم میدان خفقان. فضا محیط اجتماعی است و انسان‌ها در آن مناسبات خود را شکل می‌دهند. پس فضا در معماری اهمیت ویژه‌ای دارد و نسبتِ میان بناها، دیوارها و درها را فضا تعریف می‌کند.

این استاد دانشگاه اظهار کرد: وقتی یک اثر ادبی را می‌خوانیم یا می‌نویسیم، این اثر با شکل‌گیری یک دنیا یا جهان آغاز می‌شود و در نقد ادبی به آن جهان داستانی یا جهان خیالی می‌گوییم. پس ادبیات درون معماری است و بدون معماری وجود خارجی ندارد. فضاسازی بخش اصلی اثر ادبی را شکل می‌دهد، جایی که اتفاقات در آن رخ می‌دهد. کار ادبیات و هنر ملموس کردن امر انتزاعی است و برای تجسم بخشیدن به ایده‌ انتزاعی، باید امر ملموسی ایجاد کرد که همان فضا و مکان است.

در آثار جویس، شهری به نام دابلین تبدیل به یک شخصیت می‌شود که فقط محل اتفاق افتادن رویدادها نیست، بلکه شخصیت اصلی روایت است که دچار فلج‌شدگی می‌شود و این بنیان استعاری آثار جویس می‌شود. پس فضا، بنا، و شهر می‌توانند در ادبیات شخصیت باشند. کارکرد فضا در ادبیات به صورت نقطه‌ فصل و وصل میان دنیای درون و بیرون است. نمونه‌ خوب آن در آثار پل آستر و آثار صادق هدایت دیده می‌شود که فضای درون و بیرون و تمایز میان این دو به یاری معماری شکل می‌گیرد. ادبیات بدون معماری ممکن نیست، اما آیا معماری بدون ادبیات نیز غیرممکن است؟

نجومیان در ادامه افزود: برخی از معماران آثار معماری خود را براساس آثار ادبی خلق کرده‌اند. ساختمان‌های زیادی در اروپا ساخته می‌شود که نسخه‌های تقلیدی از داستانها هستند. معماری در ادبیات و ادبیات در معماری جاری است. اگر ادبیات را یک روایت فرض کنیم، معماری بدون روایت معنایی ندارد. هر بنایی نوعی روایت و توالی در خود دارد. وقتی وارد یک ساختمان می‌شویم، ساختمان به ما می‌گوید که از کجا حرکت کنیم. با ورود به یک هال می‌فهمیم که جای ایستادن هست یا باید رد شد.

به عنوان مثال در دانشگاه‌هایی که در ایران در ۲۰ – ۳۰ سال اخیر ساخته شد، در ورود به ساختمان با راهرو باریکی مواجه می‌شویم که کلاس‌هایی اطراف آن است و این به دانشجو می‌گویدکه زود باید خارج شود. اما در دانشگاه‌های قدیمی‌تر با خروج از کلاس با لابی‌های بزرگی مواجه می‌شویم که روایتش این است که لزومی ندارد دانشجو به سرعت از دانشگاه خارج شود و می‌تواند در لابی وارد مناسبات اجتماعی شود. درواقع معماری معاصر ایران ترسو است، بدین مفهوم که فضاهای داخلی از بیرون ساختمان‌ها قابل مشاهده نیست.

در ساختمان‌های قدیم بالکن‌هایی برای نشستن و حضور مردم وجود داشتند اما ساختمان‌های امروز با بالکن‌های کوچک و شیشه‌های تاریک ساخته می‌شوند. هر اثر معماری رویدادهای ویژه‌ای را تجویز می‌کند. کلاس‌هایی که به صورت گرد شکل می‌گیرند، روایت متفاوتی با کلاس‌هایی دارند که صندلی‌ها پشت به هم هستند. این روایت و داستان در بنا معنای ویژه‌ای را می‌سازد و اینجاست که نقش ادبیات در معماری بسیار مهم است.

این منتقد ادبی گفت: وقتی درباره معماری در ادبیات حرف می‌زنیم، چون ادبیات درباره‌ انسان است پس نسبت میان انسان و فضا اهمیت خاصی دارد. در هر اثری می‌توان بررسی کرد که انسان سازنده‌ فضا است یا مغلوب آن و همچنین معماری چه جنبه‌ای از تجربه‌ وجودی انسان را بازنمایی می‌کند؟ نظم یا آشوب را؟ تجربه‌ درونی (سوبژکتیو) یا تجربه بیرونی (ابژکتیو) را؟ در نهایت، می‌توان در یک اثر بررسی کرد که تا کجا انسان از فضای اطراف خود آگاه است؟ این فضا ناشناخته‌هایی دارد یا همه چیز این فضا و معماری بر انسان روشن است؟ نسبت مقیاسی میان معماری و انسان چیست؟ آیا این مقیاس و نسبت با یکدیگر متناسب است؟ آیا معماری از مقیاس‌های بزرگتری شکل گرفته است؟ آیا انسان مقیاس‌های بزرگتری نسبت به فضای اطراف خود دارد؟ آیا در داستان «محاکمه‌» کافکا سقف و دیوار نسبت به انسان مقیاس غریبی ندارند یا در «آلیس در سرزمین عجایب» شخصیت‌های دیگرِ داستان کوچک‌تر از آلیس نیستند؟ پاسخ‌ به این پرسش‌ها کمک می‌کند که بتوانیم وارد بررسی تاریخی بشویم. در طی تاریخ بازنمایی معماری در ادبیات به شکل‌های متفاوتی بوده است.

او سپس به معماری و ادبیات در دوره‌های متفاوت اشاره کرد: در کلاسیسیم می‌توان به «اودیسه‌» هومر اشاره کرد که بخش دوم داستان در خانه شهر ایتاکا روایت می‌شود. نظم در این خانه نشانی از نظم جهان است. دوره‌ کلاسیک دوره‌ نظم جهان است و نظم جهان همان نظم خانه است. جابه‌جایی تخت خواب در خانه در اثر هومر اهمیت خاصی دارد و نظم عالم را دچار خلل می‌کند.

فضاها در آثار دوره‌ کلاسیک باید تقارن و نظم فضایی داشته باشند، زیرا نظم انعکاسی از خرد است. در قرون وسطی با ادبیات تمثیلی مواجه هستیم و داستان قرار است نوعی پیام اخلاقی داشته باشد. در این دوره فضا محلی است برای سیر و سلوک و برای حرکت از مبدأ به مقصد. در بسیاری از آثار این دوره مانند «شهر خدا» نوشته‌ سنت آگوستین، تعریف شهر یک تعریف سلوکی است مبنی بر حرکت از یک نقطه به یک نقطه. در ادبیات فارسی نمونه‌هایی چون «منطق الطیر» عطار یا «مثنوی معنوی» مولوی را می‌توان برشمرد.

او افزود: در دوره‌ رنسانس، مرکزیت انسان در جهان با تفکر اومانیستی مطرح می‌شود و شکل می‌گیرد. فضاها محلی هستند که انسان‌ها در مرکز آن قرار دارند. در هملت، تمام آنچه در کاخ اتفاق می‌افتد با مرکزیت هملت رخ می‌دهد. مخاطب از دیدگاه هملت با فضای کاخ آشنا می‌شود و انسان بر فضا مسلط است. در قرن ۱۸، در عصر روشنگری، انسان اجتماعی متولد می‌شود که بازگشت دوره‌ کلاسیک است. فضای قرینه و منظم، نظم اجتماعی و نظم طبیعی همه اهمیت خاصی دارند. در دوره‌ رمانتیسم، انسان به تنهایی خود آگاه می‌شود و فضای سوبژکتیو بر فضای رمانیتک حاکم است. فضای نمادین، فضای درونی‌شده، فضای وهم‌آلود و فضای گوتیک در این دوره دیده می‌شود. معماری رمانتیک معماری فضاهای ناشناخته، فضاهای مرموز و رازآلود، فضاهای تخیلی و درعین حال نوستالژیک است.

در «دارالمجانین» جمالزاده با فضاسازی خود از حیاط خانه به گذشته‌ رازآلود با نوستالژی نگاه می‌کند. در دوره‌ رئالیسم، انسان اجتماعیِ عصر روشنگری دوباره بازمی‌گردد و یک بازنمایی دقیق و عینی از معماری و فضا داریم. فضا انسان را محدود می کند و انسان درون فضا معنی پیدا می‌کند. دیکنز و بالزاک در انگلستان و فرانسه هرکدام تصویری دقیق و عینی از لندن و پاریس ارائه می‌دهند و شهر سیطره فیزیکی دارد. شهر به عنوان یک شخصیت به ادبیات وارد می‌شود و یک رابطه دوطرفه میان شهر و ادبیات شکل می‌گیرد. توصیف شهر در «چشمهایش» نوشته بزرگ علوی نمونه خوبی از این ورود شهر به ادبیات است. در دوره‌ ناتورالیسم، انسان‌ها در قیاس با حیوان‌ها توصیف می‌شوند و فضاها مانند زندانند و انسان‌ها در این فضاها قدرت حرکت ندارند.

«ثریا در اغما» از اسماعیل فصیح مثال خوبی است برای این نوع بازنمایی معماری در ادبیات. در دوره‌ مدرنیسم، با انسان‌های تنهاتر و از خودبیگانه مواجهیم، انسان‌هایی که با خود نیز ارتباط ندارند و فضاهای پاره پاره‌ بیرون بازتاب دنیای ذهنی آنها هستند. در پروست، فضا و مکان و معماری، نقشه‌ خاطره و حافظه‌ شخصیت است و در جویس، شهر همان دنیای ذهن شخصیت‌هاست. در دوره‌ مدرنیسم، اکسپرسیونیسم شکل می‌گیرد و شخصیت‌ها گرفتار آن فضاها و معماری می‌شوند که خود در ذهن خود ساخته‌اند.

در کافکا، فضا، نماینده کنترل و سیطره‌ اجتماعی-سیاسی و روانی است و با بناهای تاریک و درحال سقوط بر سر قهرمانان و ساختمان‌های کج مواجهیم. سوررئالیسم نیز درون مدرنیسم قرار دارد و معماری به تمامی دنیای خیال و ذهن راوی است. «بوف کور» مملو از چنین بازنمایی فضاست. در پست‌مدرنیسم با فضاهای مجازی سر و کار داریم، با فضاهایی که وجود خارجی ندارند و آدم‌هایی که در فضاهای جابه‌جاشده، گم شده‌اند. فضاهای هزارتویی، فضاهای از هم پاشیده و فضاهای آپوکالیپسی/آخرزمانی، فضای تبعید و مهاجرت و غربت، فضای هایپر، معماری ناتمام و ادبیات ناتمام دنیای ادبیات پست‌مدرن را پر کرده‌اند.

نجومیان در پایان گفت: درواقع می‌توان گفت که ادبیات و معماری هر دو گونه‌های خلق بسیار کهنی هستند. هر دو ساخت یک جهان هستند ولی با دو ابزار متفاوت، یکی با خشت و خاک و سنگ و دیگری با واژه‌ها. هر دو ساخت یک روایت هستند. هر دو واکنشی هستند به سنگینی خاطره و ذهن. ساخت بنا و نگارش زبانی هر دو خاطره را شکل می‌دهند و حفظ می‌کنند. با نوشتن، ما خاطره را برای خود حفظ می‌کنیم.

هر دو برای معنی دادن به تجربه هرروزه انسانی هستند. معماری و ادبیات هر دو صورت‌بخشی یا شکل دادن به زمان هستند. معماری، بنا، فضا و شهر در هر اثر ادبی کلید درک ما از جهان و دنیای اطراف ماست. زمانی که ما درونگرا می‌شویم فضاهای معماری در ادبیات هم درونگرا می‌شوند و زمانی که برون‌گرا می‌شویم، این فضاها به فضای خارجی معطوف می‌شوند. ما در «خانه زبان» گرفتاریم و این نقطه‌ای است که معماری و ادبیات با هم یکی می‌شوند.

نیمه‌ دوم نشست، با شعرخوانی حاضران از جمله حسن صفدری، رویا تفتی، فرزانه قوامی، علی قنبری، آذر کتابی، شهین منصوری آرانی، روناز کمالی، مبینا امیدی، بکتاش آبتین، فرشید فرهمندنیا، فرناز فرازمند، وحید مدحتی، سارو سان، منیره پرورش و مازیار مسگر همراه بود.

انتهای پیام

ادامه مطلب

معمولا به هر شهری که می روید بیشتر خانه ها از یک سبک معماری پیروی کرده اند مخصوصا خانه هایی که در یک دوره زمانی خاص ساخته شده اند. در کشوری مثل هند هم معماری خانه ها تقریبا مشخص است اما در میان ایالت های بی شمار این کشور به شهری عجیب برمی خوریم که شیوه معماری خانه هایش مثل هیچ جای دیگر هند نیست. اگر می خواهیم معماری شهر تیرووانامالای را بیشتر بشناسید در ادامه الی گشت را همراهی کنید.

در یکی از ایالت های جنوبی هندی به اسم «تامالی نادو» شهر کوچکی به اسم تیرووانامالای (Tiruvannamalai)  قرار دارد که فقط ۱۴۴ هزار نفر در آن زندگ می کنند. چیزی که این شهر را از شهرای دیگر هند منتفاوت کرده معمایر عجیب خانه هایش است به ط.وری که به هر خانه که نگاه می کنید با رنگ های روشن بی ربط و نامربوط به هم رنگ آمیزی شده و نمای بیرونیث ساختمان هم پر از شکل های هندسی قرینه است.

چند سال قبل یک عکاس فرانسوی پا به این شهر گذشات و خیلی زود تحنت تاثیر طراحی عجیب بناهایش قرالر گرفت او فهمی دکه معماری خانه های این شهر شباهت زیادی به یک جنبش هنری ایتالیایی و قدیمی به اسم منفیس دارند که یک معماری ایتالیایی به اسم «ساتوساس » در سال ۱۹۸۰ آن ترا ابداع کرده بود. او وجود یک همچین نخانه ها و بناهایی را درشهرهای شلوغ هند یک موهبت می دنسوت برای همین شروع به عکس برداری از این خانه های رنگارنگ زیبا کرد.

شهر «تیرووانامالای» در اطراف یک عبادتگاه شکل گرفته، عبادتگاهی که مهمترین بنای تاریخی شهر است و افراد زیادی از سراسر ایالت برای زیارت به  این مرکز می روند. شهر، تاریخ بلندبالایی دارد که به قرن نهم برمی گردد اما این خانه هایی که امروز در این شهر می بینید تقریبا در سال های اخیر ساخته شده اند به طوری که قدمت قدیمی ترین خانه ها برای دهه ۱۹۴۰ است. این خانه ها توسط خود خانواده هایی که در آن ها زندگی می کنند معماری شده اند و در واقع این خانواده ها هستند که مسئول طراحی شکل و رنگ این خانه ها هستند.

اما اینکه معماری این خانه ها چطور به معماری ایتالیایی ربط پیدا کرده داستان جالبی دارد که در ادامه درباره آن حرف می زنیم. در واقع این معمار ایتالیایی بود که تحت تاثیر معماری هندی قرار گرفت و این شیوه ساخت و ساز را روی خانه های ایتالیایی پیاده کرد ماجرا از این قرار است که سوتاسوس معمار و مجسمه ساز ایتالیایی سفرهای زیادی به جنوب هند داشت که بیشتر ان ها برای دهه های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ بود.

عکاس فرانسوی اعتقاد دارد که این معمار در همین سفرها عاشق این خانه ها شده و از آن ها برای سبک و شیوه معماری خود الهام گرفته است. جالب است که حتی بعضی از دست نوشته های سوتساس هم این نظریه را تایید می کند. این معمار ایتالیایی در سال ۱۹۸۸ یک مجله اختصاصی به اسم ترازو (Terrazzo) منتشر کرد و در اولین شماره اش نوشت:”واضح بود که از هر شهری که بازدید می کردم مردمانی داشت که به معماری خانه ها اهمیت زیادی می دادند. گاهی برای طراحی و ساخت یک خانه از شیوه ای استفاده می شد که هیچ منطقی پشتش  نبود”

اگر تصاویر و عکس های این خان ها را ببینید باور نمی کنید که این معماری برای کشوری مثل هند باشد. مردم هند به رنگ اهمیت زیادی می دهند این را می شود در لباس ها و جشنواره های رنگارنگ این کشور کاملا احساس کرد اما این بار و در این شهر این علاقه را دراین خانه های رنگارنگ حس می کنید.

هند هفتمین کشور بزرگ دنیاست پس اصلا تعجبی ندارد که در این کشور جاذبه های زیادی را ببینید؛ از کوه های بلند هیمالیا و مناطق سرسبز کرالا گرفته تا بیابان های جذاب و دیدنی. هند با تاریخی چند هزار ساله زادگاه فرهنگ های زیادی بوده و همه این ها آن را تبدیل به یکی از مهمترین مقاصد گردشگری دنیا کرده است.

این کشور قبل از اینکه در قرن بیستم به جمهوری تبدیل شود سلسله ها و پادشاهی های زیادی را به خود دیده برای همین است که بیش از ۱۰۰۰ جاذبه گردشگری و چندین و چند جاذبه در لیست میراث جهانی یونسکو دارد. یکی از معروف ترین و باشکوه ترین جاذبه های این کشور تاج محل است که در شهر آگرا قرار دارد و در حقیقت مقبره ممتاز محل، همسر شاه جهان است. برای ساخت این بنا که در اواسط قرن هفدهم ساخته شده مرمر سفید زیادی به کار رفته که همین مرمرها نقش زیادی در جذابیت آن دارند.

دریاچه پانگونگ یکی دیگر از جاذبه های این کشور است، دریاچه ای که در میان هند و تبت و در هیمالیا قرار دارد و تماشای رنگ آبی آن و هزاران پرنده مهاجر واقعا شما را به وجد می آورد. هر جور جاذبه ای که انتظارش را داشته باشید در هند پیدا می کنید؛ اگر عاشق گل های کوهستانی هستید به شهر نینیتال بروید و از دره گل ها دیدن کنید این دره در ماه های آبان تا اسفند پوشیده از برف است اما با فرا رسیدن بهار و تابستان تبدیل به دشتی از گل های رنگارنگ می شود.

ادامه مطلب

وب سایت روزیاتو – فروغ بیداری: اگر دوستدار سفرهای ماجراجویانه هستید و هیجان را دوست دارید، احتمالا از دیدن مکان هایی همچون ایستگاه قطاری که از وسط بازار میوه و سبزیجات عبور می کند، یا ساحلی که هواپیما در آن فرود می آید، خوشتان خواهد آمد.

در کشورهای مختلف جهان، مسیرهای هوایی، جاده ای، ریلی و دریایی وجود دارد که به نمونه های استاندارد خود تفاوت های بارزی دارند. از این رو آشنایی با آن ها می تواند برای بسیاری از ما جذاب باشد. به همین خاطر، از شما دعوت می کنیم تا ۱۱ نمونه از راه های عجیب دنیا را زیر مشاهده کنید.

۱- ریل قطار Maeklong در کشور تایلند

۱۱ مسیر بسیار عجیب و هیجان‌انگیز که باید یک‌بار از نزدیک آن‌ها را ببینید

در نگاه اول همه چیز کاملا عادی به نظر می رسد: در دو طرف یک ریل آهن، دستفروش ها میوه، سبزیجات و مرغ و ماهی رابساط کرده اند و به خرید و فروش خود مشغولند.

اما با شنیدن صدای قطار، داستان عوض می شود. قطار شهری چندین بار در روز از وسط این بازار عبور کند. هر عبور قطار یک همهمه بزرگ در میان مردم ایجاد می کند تا از روی ریل بیرون رفته و اجازه تردد این وسیله نقلیه را بدهند.

 

 ۱۱ مسیر بسیار عجیب و هیجان‌انگیز که باید یک‌بار از نزدیک آن‌ها را ببینید


البته این قطار سرعت بسیار کمی دارد و با سرعت ۳۰ کیلومتر در ساعت حرکت می کند.

 


۲- فرودگاه بین المللی شاهدخت جولیانا: فرود ترسناک

 

 ۱۱ مسیر بسیار عجیب و هیجان‌انگیز که باید یک‌بار از نزدیک آن‌ها را ببینید


هر هواپیمایی به طور متوسط به ۲۵۰۰ متر باند فرود نیاز دارند تا بتوانند در سلامت کامل به زمین بنشینند. اما باند فرود فرودگاه بین المللی شاهدخت جولیانا فقط ۲۲۷۳ متر درازا دارد و برخی از بزرگ ترین هواپیماهای جهان همچون A340ها و A747ها در این فرودگاه، فرود می آیند.

 
اما موضوع هیجان‌انگیزتر و البته ترسناک تر ماجرا اینجاست که هواپیماها باید در ارتفاع پایین و از روی مردم در ساحل عبور کنند.

 


۳- راه‌آهن مرگ در تایلند

 

 ۱۱ مسیر بسیار عجیب و هیجان‌انگیز که باید یک‌بار از نزدیک آن‌ها را ببینید


راه‌آهن مرگ یا راه‌آهن بورما در استان کانچانبوری در تایلند در مرز میانمار واقع شده است. این راه‌آهن که در زمان جنگ جهانی دوم توسط ژاپنی ها ساخته شده، از میان جنگل های انبوه و کوهستان های پرشیب عبور می کند.

 

 ۱۱ مسیر بسیار عجیب و هیجان‌انگیز که باید یک‌بار از نزدیک آن‌ها را ببینید


دلیل نامگذاری آن به راه‌آهن مرگ این است که در طول ساخت این مسیر ۹۰ هزار کارگر و بیش از ۱۲ هزار اسیر متفقین جان خود را از دست داده اند.

 


۴- فرودگاه گیزبورن در نیوزیلند

 

 ۱۱ مسیر بسیار عجیب و هیجان‌انگیز که باید یک‌بار از نزدیک آن‌ها را ببینید


این فرودگاه در کرانه شمالی جزیره در نیوزیلند واقع شده است و یکی از عجیب ترین فرودگاه های جهان بشمار می رود. به این خاطر که هیچ راه‌آهنی از وسط یک فرودگاه در هیچ کشور جهان عبور نمی کند. با اینکه این امر بسیار خطرناک به نظر می رسد، اما بدون هیچ مشکلی، قطار و هواپیماها از کنار هم عبور می کنند.

 


۵-  جاده تونلی گوالیانگ

 

 ۱۱ مسیر بسیار عجیب و هیجان‌انگیز که باید یک‌بار از نزدیک آن‌ها را ببینید


این جاده بسیار ترسناک در Huixian، واقع در ژیانگژانگ در استان هنان کشور چین قرار دارد. این جاده ۵ متر ارتفاع و ۴ متر عرض دارد و در دهه ۱۹۷۰ میلادی توسط ۱۳ مرد روستایی ساخته شده است. مفهوم نام این جاده این است: مسیری که هیچ اشتباهی برنمی دارد! یعنی با کوچک ترین اشتباه در رانندگی، جان خود را به خطر خواهید انداخت. به همین خاطر یکی از خطرناک ترین جاده های جهان محسوب می شود.

 


۶- فرودگاه صبا: کوتاه ترین باند فرودگاهی جهان

 

 ۱۱ مسیر بسیار عجیب و هیجان‌انگیز که باید یک‌بار از نزدیک آن‌ها را ببینید


یکی از فرودگاه های خطرناک برای فرود در جهان صباست که در ۴۵ کیلومتری جنوب جزیره سنت مارتین قرار دارد؛ کشوری که تحت پادشاهی هلند ساخته شده است. فرودگاه صبا با درازای ۴۰۰ متر کوتاه ترین باند فرودگاهی تجاری جهان محسوب می شود. فرود در این باند برای بیشتر خلبان ها از سراسر دنیا بسیار دشوار است زیرا با یک اشتباه کوچک، ممکن است جان خود و مسافران را به خطر بیندازند.

 


۷- ترِن ا لاس نوبِس در آرژانتین

 

 ۱۱ مسیر بسیار عجیب و هیجان‌انگیز که باید یک‌بار از نزدیک آن‌ها را ببینید


خط راه‌آهنی که شمال‌غربی کشور آرژانتین را به مرز شیلی متصل می کند از روی رشته‌ کوه‌های آند می‌گذرد. این مسیر ریلی از سالتا آنتوفاگاستا عبو می کند و بخشی از کمپانی راه‌آهن بلگارنوست.

 

 ۱۱ مسیر بسیار عجیب و هیجان‌انگیز که باید یک‌بار از نزدیک آن‌ها را ببینید


این ریل‌آهن در ارتفاع ۴۲۲۰ متری از سطح دریا واقع شده و پنجمین راه‌آهن مرتفع دنیا بشمار می‌رود.

 


۸- راه‌آهن‌ چینای-رامشوارام در کشور هند

۱۱ مسیر بسیار عجیب و هیجان‌انگیز که باید یک‌بار از نزدیک آن‌ها را ببینید

این راه‌آهن جزیره رامشوارام را به سرزمین اصلی در بخش جنوبی کشور هند متصل می کند. نام این مسیر ریلی در فهرست میراث جهانی یونسکو هم ثبت شده است. پلی با ستون های بسیار کوتاه و ارتفاع ۲۰۶۵ متری روی آب، بخشی از این راه‌آهن را تشکیل داده است.

وقتی قطار از روی پل عبور می‌کند، هیچ منظره ای جز آب دریا دیده نمی شود. این طور به‌نظر می رسد که قطار روی آب حرکت می کند.

 


۹-  جاده جلال آباد در کابل

 

 ۱۱ مسیر بسیار عجیب و هیجان‌انگیز که باید یک‌بار از نزدیک آن‌ها را ببینید


این جاده به محل استقرار طالبان منتهی می شود و در میانه ناکجاآباد واقع شده است. این جاده ۶۵ کیلومتری از میان کوه های صخره ای که هیچ سکونت‌گاهی ندارد، عبور کرده و یکی از خطرناک ترین جاده های جهان لقب گرفته است. علاوه بر عدم امنیت جاده ای، این مسیر پیچ های باریک و با شیب زیاد هم در فاصله ۶۰۰ متری دارد و راننده ها هم بدون رعایت جوانب احتیاط از هم سبقت می گیرند و همه این موارد در کنار هم باعث شده تا جاده جلال آباد یکی از ترسناک ترین و خطرناک ترین جاده های جهان باشد.

 


۱۰- راه‌آهن بنگلادش در کشور بنگلادش

 

 ۱۱ مسیر بسیار عجیب و هیجان‌انگیز که باید یک‌بار از نزدیک آن‌ها را ببینید


ازدحام جمعیت و سوار شدن بر سقف قطارها در کشور بنگلادش یک امر کاملا عادی بشمار می رود. بنگلادش یکی از پرجمعیت ترین کشورهای جهان است و شبکه حمل و نقل ریلی این کشور چندان وسیع نیست.

 

 ۱۱ مسیر بسیار عجیب و هیجان‌انگیز که باید یک‌بار از نزدیک آن‌ها را ببینید


در نتیجه نمی تواند پاسخگوی ازدحام مسافران باشد. از این رو، مردم برای رسیدن به مقاصد خود خطرات رفتن به سقف قطار را به جان خریده و به سفرهای داخل شهری خود می پردازند.

 


۱۱- آنترکتیکا (قطب جنوب): فرودگاهی با زمین های منجمد و لیز

 

 ۱۱ مسیر بسیار عجیب و هیجان‌انگیز که باید یک‌بار از نزدیک آن‌ها را ببینید


سردترین بخش کره زمین هیچ باند فرودگاه سنگفرش شده ای ندارد. بنابراین، هواپیماها باید روی سطح یخ فرود بیایند. اما مساله ترسناک ماجرا این است که وزن هواپیما ممکن است به تخته های یخ فشار بیاورند و موجب ترک برداشتن آن ها بشوند. در ثانی، گیر کردن در برف و بوران نیز از دیگر خطرات فرود هواپیماها در قطب جنوب بشمار می رود.

 


۱۲- بزرگراه جیمز دبلیو دالتون در کشور آلاسکا

 

۱۱ مسیر بسیار عجیب و هیجان‌انگیز که باید یک‌بار از نزدیک آن‌ها را ببینید 

جیمز دبلیو دالتون که با نام بزرگراه شماره ۱۱ آلاسکا نیز شناخته می شود یکی از پرچالش ترین جاده ها در زمین است. این جاده با درازای ۶۶۶ کیلومتر از بزرگراه الیوت در فربانکز شروع شده و تا ددهورس در نزدیکی اقیانوس قطب شمال پایان می یابد. این بزرگراه در وسط ناکجاآباد واقع شده است و کمتر از یکهزار نفر در آن محدوده ساکن هستند. فقط سه پمپ بنزین در تمام طول بزرگراه وجود دارد.

آب و هوای سرد، بادهای منجمد و جاده های پوشیده از برف دلیل ترسناکی و خطرناکی این جاده هستند.

 


۱۳- پل رودخانه ویتیم در سیبری

 

۱۱ مسیر بسیار عجیب و هیجان‌انگیز که باید یک‌بار از نزدیک آن‌ها را ببینید


رودخانه Vitim  در سیبری واقع شده است و شاخه ای از رود لنا محسوب می شود. این رود با عرض ۱٫۸ متری یکی از معدود مسیرهایی را در خود جا داده که ماشین ها می توانند از آن عبور کنند.

 

۱۱ مسیر بسیار عجیب و هیجان‌انگیز که باید یک‌بار از نزدیک آن‌ها را ببینید 


البته این جاده چوبی هیچ محافظ یا فنسی ندارد و با ۵۷۰ متر امتداد، یکی از خطرناک ترین جاده های جهان محسوب می شود. این پل چوبی و قدیمی در بیشتر روزهای سال یخ زده و لیز است و تردد از آن بازی با مرگ بشمار می رود.

 


۱۴- ایستگاه راه آهن مومبای در هندوستان

 

 ۱۱ مسیر بسیار عجیب و هیجان‌انگیز که باید یک‌بار از نزدیک آن‌ها را ببینید


راه‌آهن های هند یکی از پرجمعیت ترین ها در دنیا محسوب می شوند. مردم محلی مومبای برای سفرهای خود از قطار استفاده می کنند که همیشه مملو از جمعیت است.

 
به طوری که بر اساس آمار، روزانه ۷٫۶ میلیون نفر با این خط سفر می کنند.

 


۱۵- زوجی لا پاس در هند

 

 ۱۱ مسیر بسیار عجیب و هیجان‌انگیز که باید یک‌بار از نزدیک آن‌ها را ببینید


یکی دیگر از خطرناک ترین و صعب العبورترین جاده های جهان در هند واقع شده است. این تنها جاده ای است که راه ارتباطی مردم لاداخ و دیگر مناطق جهان را میسر می سازد.

 

 ۱۱ مسیر بسیار عجیب و هیجان‌انگیز که باید یک‌بار از نزدیک آن‌ها را ببینید


زوجی لا پاس  با ۹ کیلومتر بلندی، کشمیر و لاداخ را در دل کوهستان و در ارتفاع ۳۵۲۸ متری به هم وصل می کند. این جاده هیچ محافظی در حاشیه خود ندارد و از این رو، کوچک ترین اشتباهی منجر به مرگ راننده ها یا مسافران خواهد شد.

ادامه مطلب

روزنامه شرق – غنجه قوامی: او پیوندی قدیمی با پژوهش در حوزه مطالعات زنان دارد، نگاه و روش جدیدی در جامعه‌شناسی روسپیگری داشته و عمر پژوهشی خود را صرف جامعه‌شناسی آسیب‌های اجتماعی کرده‌ است. سعید مدنی که حالا چند ماهی می‌شود از راه دور تبعید، ساکن تهران شده، این‌بار درباره مسئله زنان و امنیت شهری حرف می‌زند.

 

در مصاحبه زیر او امنیت زنان را مقدمه‌ای بر مشارکت‌ آنها تلقی می‌کند و علت کاهش تعداد زنان در جست‌وجوی کار تحصیل‌کرده را ناامنی در محیط کار می‌داند. او در پایان برای توضیح ناکارآمدی تفکیک جنسیتی در محیط شهری می‌گوید: «این کار توهینی به کل جامعه ایران است».

 

 تفکیک جنسیتی شهری؛ توهین به کل جامعه

‌درباره شهر مردانه و ناامنی فضاهای عمومی برای زنان صحبت‌های زیادی مطرح شده، نظر شما درباره این مبحث چیست؟


احساس امنیت در فضاهای عمومی یکی از پیش‌‌شرط‌های مهم فعالیت انسان‌ها به‌ویژه زنان است. بنابراین مردان یا زنان برای آنکه در زندگی اجتماعی مشارکت داشته باشند، باید احساس امنیت کنند. متأسفانه مدیریت شهری، خودآگاه یا ناخودآگاه، برای تأمین امنیت شهروندان، اغلب وزن بیشتری برای مردان قائل می‌شود.

 

شاید یکی از مهم‌ترین دلایل این وضعیت، حضور جایگاه بالاتر و مؤثرتر مردان در مدیریت شهری با ذهنیت مردسالارانه است. بنابراین داریم درباره شهرهایی با مدیریت مردانه بحث می‌کنیم که کمتر به فکر آن هستند که زنان نیز نیازمند فضاهای عمومی امن برای مشارکت در حیات اجتماعی هستند؛ زیرا تصور می‌کنند زنان باید اوقات زندگی خود را در خانه و آشپزخانه بگذرانند تا از امنیت برخوردار شوند.


‌اگر آزار و اذیت‌های خیابانی را موجب ایجاد حس نا‌امنی بدانیم، مصادیق این آزارها چیست؟ برای مثال، قانون‌گذار چه تعریفی باید ارائه کند که تمام مصادیق را دربر بگیرد؟ چگونه می‌توان مرز میان شوخی و تعاملات صمیمانه را با آزار جنسی مشخص کرد؟


باید توجه داشت احساس امنیت فرایندی روانی-اجتماعی است که صرفا بر افراد تحمیل نمی‌شود، بلکه اکثر افراد جامعه بر اساس نیازها، علایق، خواسته‌ها و توانمندی‌های شخصیتی و روانی خود در ایجاد یا ازبین‌بردن آن سهم دارند. بنابراین بنده زنان را در برابر آزار و اذیت خیابانی منفعل نمی‌دانم. از این گذشته، باید بین احساس امنیت و امنیت واقعی تفاوت قائل شد. احساس امنیت‌نداشتن همیشه محصول اذیت و آزار خیابانی نیست و گاه با آموزه‌های فرهنگی و خانوادگی نیز ارتباط دارد.


‌در گزارش‌های پژوهشی، زنان به رفتارهایی مثل توقف اتومبیل و اصرار برای سوارشدن، لمس بدن و تنه‌زدن، اقدام به سرقت کیف و موبایل، شنیدن الفاظ رکیک و متلک، خیره‌شدن و امثال آن اشاره کرده‌اند. در‌هر‌حال، آزارهای خیابانی می‌تواند امنیت اخلاقی- عاطفی، جانی و مالی زنان را تهدید کند.


برای همه این رفتارها در قوانین و مقررات می‌توان عناوین اتهامی پیدا کرد، مهم آن است که اولا زنان در مواجهه با این رفتارها از خود واکنش نشان دهند و ثانیا نظام قضائی نیز در مواجهه با شکایت زنان واکنش انفعالی یا مردسالارانه نشان ندهد و بدون پیش‌داوری قضاوت کند. برای مثال، در ماده ٦٣٨ قانون مجازات اسلامی آمده: «هرکس علنا در انظار و اماکن عمومی و معابر تظاهر به عمل حرامی نماید، علاوه بر کیفر عمل، به حبس از ده روز تا دو ماه یا تا ٧٤ ضربه شلاق محکوم می‌گردد و درصورتی‌که مرتکب عملی شود که نفس آن عمل دارای کیفر نباشد، ولی عفت عمومی را جریحه‌دار نماید، فقط به حبس از ده روز تا دو ماه یا ٧٤ ضربه شلاق محکوم می‌شود».

هیچ آدم عاقل و شرافتمندی رفتارهایی را که به‌عنوان مصادیق آزار به آنها اشاره کردم، شایسته تقدیر نمی‌داند، بلکه بی‌تردید آنها را خلاف عفت عمومی ارزیابی می‌کند. بنابراین فقط با استناد به همین قانون، مرتکبان آزار زنان را از لحاظ قانونی می‌توان به حبس و شلاق محکوم کرد؛ اما بنده تاکنون نشنیده‌ام آقایی به دلیل آزار زنان در خیابان یا معابر عمومی زندان برود یا شلاق بخورد. بنابراین مشکل فقط قانون نیست، بلکه بیشتر از آن، اجرای قانون است و البته مهم‌تر از همه اینها کنشگری زنان.


البته آزارهای خیابانی تنها مبتنی بر جنسیت نیستند.


باید بین علل و عوامل آزار جنسیتی در خیابان با آزارهای دیگر تفاوت قائل شد. در میان اقوام مختلف ایرانی نیز شاهد آزار خیابانی زنان هستیم. اگر امنیـت اجتماعی را شامل تمهیداتی برای حفـظ زنـدگی اعضـای جامعه و سپس حفـظ راه و روش زنـدگی آنـان بـدانیم، بنابراین می‌توان امنیت اجتماعی را رفع تهدیـد در ارتباطات اجتماعی اعضای جامعه به یکدیگر در نظر گرفت. این نوع تعریف از امنیت، حاصل فضای اجتماعی است؛ این فضای اجتماعی تنها سطح کلان یا دولت به معنای عام را دربر نمی‌گیرد و البته بـه سـطح امنیـت فـرد نیز محـدود نمی‌شود، بلکه به‌طور اجتماعی بر مجموعه‌ای از افراد تأکید می‌کند که عنصر یا عناصری ویژه مانند: جنسیت، قومیـت، مـذهب و… آنها را به هم مرتبط می‌کند. زمانی که ارزش‌های اتصال‌دهنده افـراد تهدیـد شود، امنیت اجتماعی متزلزل می‌شود.


‌درباره آزارهای جنسیتی چه عواملی نقش دارند؟


عوامل متعددی در آزار زنان نقش دارند؛ اما در یک دسته‌بندی کلی، ویژگی‌های زنان مثل سن، نوع پوشش، تأهل و…، ویژگی‌های آزاردهندگان (مردان) مثل سن، تأهل، وضعیت اقتصادی- اجتماعی، شغل، مهاجرت و… و بالاخره شرایط و بستر اجتماعی مثل فضای شهری، شرایط محلی، نیروهای انتظامی، قوانین و مقررات، فرهنگ عمومی و… در شیوع و بروز آزار خیابانی نقش دارند.


‌احساس نبود امنیت در فضاهای عمومی تا چه اندازه و چگونه موجب حذف زنان از عرصه عمومی می‌شود؟ آیا آماری رسمی در این زمینه وجود دارد؟


اول اجازه دهید تأکید کنم که احساس امنیت در ایران به طور کلی پایین است. در مطالعه‌ای که در سال ١٣٩٤ از طرف وزارت کشور انجام شده، فقط ٣٣,٩ درصد جامعه احساس امنیت زیاد و خیلی زیاد داشته‌اند. ٢٩.١ درصد احساس امنیت جانی زیاد و خیلی زیاد و فقط ١٦.٨ درصد احساس امنیت مالی زیاد و خیلی زیاد داشته‌اند. نکته حائز اهمیت آن است که سهم مردانی که احساس امنیت زیاد و خیلی زیاد داشته‌اند (٤٠.٨ درصد) بسیار بیشتر از سهم زنان (٢٦.٨ درصد) بوده است. مطالعات مقطعی و در محدوده‌های جغرافیایی محدودتر نیز نشان می‌دهد احساس امنیت در مردان همواره بیشتر از زنان بوده است. همان‌طور که در پاسخ سؤال‌های قبلی اشاره کردم، اولین و شاید مهم‌ترین مقدمه برای حضور فعال اجتماعی و مشارکت در زندگی جمعی احساس امنیت است. کاهش سهم زنان در جست‌وجوی کار برخوردار از تحصیلات عالی در سرشماری سال ١٣٩٠ جمعیت کشور پدیده جدید و مهمی بود که مؤید ادعای اشاره‌شده است. در واقع جمع کثیری از زنان تحصیلکرده به دلیل دسترسی‌نداشتن به فرصت‌های شغلی یا احساس نبود امنیت شغلی و ناامن‌بودن محیط‌های کار ترجیح داده‌‌اند در خانه بمانند و از اشتغال صرف‌نظر کرده‌اند.


‌یکی از ابتدایی‌ترین راهکارهایی که برای تأمین امنیت زنان ارائه می‌شود، تفکیک جنسیتی است. برای مثال جداسازی در حمل‌ونقل عمومی یا ایجاد پارک بانوان. در‌حالی‌که در بسیاری از کشورهای دیگر از‌جمله در خاورمیانه و کشورهای اسلامی بر رویکردهای پیشگیرانه و شیوه‌های آموزش و فرهنگ‌سازی عمومی تأکید می‌شود. آیا تفکیک جنسیتی راه‌حلی پایدار است؟


بعد از ٤٠ سال تلاش و پیگیری برای تفکیک جنسیتی پرهزینه، همه می‌دانیم که پیشبرد چنین سیاستی در سطح عمومی نه ممکن است و نه مطلوب. ممکن نیست؛ زیرا با وجود این‌همه انرژی و سرمایه که پس از انقلاب صرف آن شد، این کار به نتیجه نرسید و افکار عمومی آن را پس زد؛ اما تفکیک جنسیتی حتی مطلوب هم نیست؛ زیرا هم توهینی است به کل جامعه ایران و هم نقش مؤثری در پیشگیری از آزار زنان ندارد. البته در برخی موارد مثل حمل‌ونقل عمومی، تفکیک جنسیتی فضای مطلوب‌تری برای زنان فراهم کرده است؛ اما درباره پارک‌ها موضوع فرق دارد. پارک‌ها اصولا باید مکان‌های امنی برای همه افراد به‌ویژه زنان، کودکان و سالمندان باشد. به‌علاوه تعداد پارک‌های ویژه زنان در مقایسه با کل پارک‌ها بسیار محدود است و نوعی تبعیض را تداعی می‌کند.


‌ماده ۶۱۹ قانون مجازات اگرچه ایراداتی دارد؛ اما مزاحمت‌های خیابانی را جرم‌انگاری کرده است که باعث کاهش تعداد شکایات شده است. چرا قانون در مقابله با این آزارها ناکارآمد عمل کرده است؟


مشکل اصلی این است که اولا زنــان در جامعــه ایــران از ایــن مــاده بــه جــز شــرایط خــاص و اســتثنائی اســتفاده نمی‌کننــد و ثانیا مأموران قضائی و انتظامـی نیز زنانـی را کـه مـورد مزاحمـت قـرار گرفته‌‌اند، بـزه‌دیـده نمی‌بینند. بنا‌براین برخـورد اغلب غیر‌قابل‌دفاع برخـی از مأموران با زنان شاکی، اطلـاع‌نداشـتن زنـان از حقـوق خود، بی‌اطلـاعی زنان از نقـش خـود در بزه‌دیدگـی، آمـوزش ناکافـی و از همه مهم‌تر زمینه‌های اجتماعی مستعد آزار اجتماعی زنان همگـی موجب ناکارآمدی ماده قانونی مورد اشاره شده است. از این گذشته مرتکــب پــس از انــکار و حتــی با وجود گـزارش مأموران در پرونـده، مدعی می‌شود عمـلش توهیـن و مزاحمـت نیست؛ بلکـه  تذکـر و امربه‌معروف و نهی‌ازمنکر و اعتراض بـجـا بـه رفتـار یـا حـرکات یـا اساسـا حضـور زن در محیـط اجتمـاع است. مثلا مدعی می‌شود چـرا زن پوشـش نامناسـب دارد یـا اینکـه در سـاعتی نامناسـب در خیابـان حضور داشته که قاضی‌پسند هم هست. بنا‌براین با وجود این اشکالات ماده قانونی اشاره‌شده کمتر از سوی زنان آزاردیده مورد استناد قرار می‌گیرد.


‌تشویق زنان به شکستن سکوت یکی از روش‌های مقابله با هرگونه خشونت جنسی و جنسیتی در تمام دنیاست. فراتر از افشا و ثبت روایت‌ها، از جامعه مدنی برای مقابله با عادی‌سازی آزارهای خیابانی و از‌بین‌بردن رویکرد متهم‌انگاری زنان، چه کاری ساخته است؟ مردان چگونه باید در این روند مشارکت کنند؟


به نظر بنده مهم‌ترین و مؤثرترین راهکار برای مقابله با آزار زنان به‌ویژه آزار اجتماعی آنان مداخله جامعه مدنی است. تشویق به برخورد عمومی و همگانی با مردانی که اخلاق اجتماعی را نقض کرده و به زنان آزار می‌رسانند، در وهله اول مستلزم حساس‌سازی و حمایت عمومی از زنان است. افزایش قبح اجتماعی رفتارهای شنیع با زنان در فضاهای عمومی موجب می‌شود تا نوعی مانع اجتماعی برای این قبیل رفتارها ایجاد شود.

ادامه مطلب

این مطلب از وب سایت آپ موزیک رپورتاژ گردید و صرفا جهت اطلاع شما از این آهنگ می باشد...

دانلود آهنگ جدید مانی رهنما سپیدار

آهنگ زیبا و بسیار شنیدنی مانی رهنما بنام سپیدار همراه با متن و دو کیفیت 320 و 128

شعر : مانی رهنما / آهنگسازی : سجاد ایران نژاد / تنظیم کننده : فرزین قره گوزلویان

Exclusive Song: Mani Rahnama – “Sepidar” With Text And Direct Links In UpMusic

Mani Rahnama Sepidar دانلود آهنگ جدید مانی رهنما سپیدار

متن آهنگ سپیدار مانی رهنما

♪♪♫♫♪♪♯

ته چشمات یه جایی بود که آدم قلبشو میباخت
♪♪♫♫♪♪♯ سکوتت بی تفاوت بود و چشمات کارمو میساخت ♪♪♫♫♪♪♯
ته چشمات یه چیزی بود شبیه حس تنهایی
گناه و جرم من اینه تو تو بی اندازه زیبایی
♪شعر : مانی رهنما♪
ترکت کنم بگیره گریت کز کنار دیوار بشکنی
اما نترسی از سقوط یک سپیدار
♪♪♫♫♪♪♯ ترکت کنم بگیره گریت کز کنار دیوار بشکنی ♪♪♫♫♪♪♯
اما نترسی از سقوط یک سپیدار
UpMusicTag دانلود آهنگ جدید مانی رهنما سپیدار
تماشا کن منو حالا نگو من رو نمیشناسی
♪♪♫♫♪♪♯ به من لبخند نزن بی رحم برو خودخواه احساسی ♪♪♫♫♪♪♯
واسه جبران تنهاییت میخوام تنهای تنها شم
تو هم دستامو خالی کن بذار از گریه دریاشم
♪آهنگسازی : سجاد ایران نژاد♪
ترکت کنم بگیره گریت کز کنار دیوار بشکنی
اما نترسی از سقوط یک سپیدار
♪♪♫♫♪♪♯ ترکت کنم بگیره گریت کز کنار دیوار بشکنی ♪♪♫♫♪♪♯
اما نترسی از سقوط یک سپیدار
♪♪♫♫♪♪♯

مانی رهنما سپیدار

برای دانلود بر روی لینک روبرو کلیک کنید : دانلود آهنگ جدید مانی رهنما سپیدار

ادامه مطلب

تازه‌ترین نمونه‌های معماری پایدار، دو پروژه از دو استودیو شناخته شده بین‌المللی است که ابعاد تازه‌ای به طراحی فضاهای عمومی بخشیده است.

: معماری پایدار مفهومی است که به صورت روزافزون در پروژه‌های معماران پیشرو جهان متجلی می‌شود و با توجه به اقتضائات جغرافیائی و اقلیمی امروز جهان، این رویکرد به طرز فزاینده‌ای در حال گسترش است.

از تازه‌ترین نمونه‌های معماری پایدار دو پروژه از دو استودیو شناخته شده بین‌المللی است که ابعاد تازه‌ای به طراحی فضاهای عمومی بخشیده است.

استودیو  معماری ” اسنوهتا” طرح جدید هتل دوار خود با رویکردهای پایدار را در نروژ ارائه کرده است. هتلی که بر پایه کانسپت های ارگانیک با طبیعت پیوند خورده و فرم آن بر اساس رویکردهای پایدار انتخاب شده است. این ساختمان در قطب شمال بر روی لبه یخچال‌های قطبی واقع شده و با توجه به استانداردهای اقامتگاهی پیشرفته و توسعه یافته ای طراحی شده است.

بنیانگذار استودیو  معماری ” اسنوهتا” در خصوص این پروژه می‌گوید:ساخت یک هتل گردشگری در چنین محیطی با حفظ ارزش‌های زیست محیطی گیاهی و جانوری می‌تواند بالاترین امتیاز پروژه باشد. برای همه ما اهمیت داشت که ساختمانی طراحی کنیم که با حفظ المان‌های معمارانه، کمترین اثر مصنوعی را در یکی از زیباترین نقاط شمالی زمین به وجود آورد.

طراحی پل 80 متری

طراحی پل دوبل شانگهای از استودیو ” ام.وی.آر. دی. وی” در نزدیکی شهر تاریخی “جو جیائو” قرار گرفته و متشکل از فضاهایی جهت گردهمایی و همینطور دید به مناظر اطراف است. طرح این استودیو در مسابقه مربوط به طراحی این پل به عنوان طرح برتر شناخته شده و در سال ۲۰۱۹ طبق برنامه ریزی‌های انجام شده، تکمیل خواهد شد.

این پل در مجاورت یک منطقه مسکونی نوساز و نزدیک به مسیر تردد تاریخی پل “فنگ شنگ” که از سال ۱۵۷۱، از جاذبه‌های این منطقه محسوب می‌شود قرار گرفته است. در طراحی این پل سعی شده است از پالت رنگی و متریالی که در محدوده اطراف آن وجود دارد، استفاده شود. رنگ سقف‌های طوسی رنگ خانه‌ها، در آسفالت طوسی پل استفاده شده است در حالیکه دیوارهای سفید خانه‌های اطراف در کنار سازه شاخص سفید رنگ پل، نمایان تر می‌شوند.

“ون چن شای”، یکی از اعضای استودیو ” ام.وی.آر. دی. وی”در باره این پروژه می‌گوید: “ساختار این پل در جهت عمودی، حس سبکی و لطافت را به تصویر می‌کشد و هدف ما تأمین یک منحنی کم ارتفاع مطبوع برفراز رودخانه بوده است که به علاوه با منظر اطراف تلفیق شود. علاوه بر تلفیق شدن، هدف ما این بوده است که پلی خلق کنیم که عموم مردم را به زندگی بر روی خود و پیرامون خود دعوت کند و اینکه بعلاوه برای همه مردم قابل دسترس باشد ،چه آن‌ها که روی پاهای خود حرکت می‌کنند و چه آن‌ها که از ویلچر استفاده می‌کنند.”

منبع: آرک دیلی/ دیزاین بوم

ادامه مطلب

پروژه خلاقیت هنری رولکس زوج هنری برگزیده سال ۲۰۱۸ این برنامه را معرفی کرد.

 “رولکس” برند نامدار سوئیسی زوج هنری برگزیده برنامه حمایتی سالانه خود را معرفی کرد.

بر اساس اعلام برگزارکنندگان این رویداد ” دیوید آجایه” معمار سرشناس بریتانیایی به عنوان مربی سال این پروژه انتخاب شده و “مریام کامارا” معمار نیجریه‌ای نیز  شریک او در این رویداد خواهد بود.

” دیوید آجایه” طراح بریتانیایی آفریقایی‌تبار، از جمله معماران سرشناس حال حاضر جهان است که پروژه‌های بزرگی را در سراسر جهان در کارنامه دارد.  طراحی موزه ملی تاریخ و فرهنگ آفریقایی آمریکایی اسمیتسونیان در واشنگتن یکی از بزرگ‌ترین پروزه های اخیر او است.

“مریام کامارا” معمار ۳۸ ساله نیجریه ای بنیانگذار و مدیر کل موسسه ای در این کشور است که طراحی فضاهای اجتماعی در نیجریه و تمام آفریقا را دنبال می‌کند.

برنامه خلاقیت هنری رولکس رویدادی سالانه است که به هنرمندان فرصت می‌دهد تا ایده‌های مبتکرانه خود در راستای تقویت فرهنگ جهانی را با حمایت مالی این برنامه دنبال کنند و به سرانجام برسانند.

 امسال به دلیل گستردگی ایده‌های هنرمندان در مدت زمان دو سال دنبال خواهد شد. “ربکا ایروین”، رئیس این پروژه، معتقد است؛ برنامه جدید که دو سال زمان خواهد برد آن‌ها را قادر می‌سازد تا به همکاری در زمینه‌هایی که نیاز به دوره‌های طولانی تر برای توسعه دارند، شکل مناسب تری بدهند.

 بر این اساس بودجه این برنامه حمایتی افزایش قابل توجهی یافته است و طی آن هنرمندان منتخب این رویداد ۱۰۰ هزار فرانک سوئیس برای پیاده‌سازی ایده‌هایشان در اختیار خواهند داشت. علاوه بر این ۳۰ هزار فرانک سوئیس نیز برای حمایت از کارآفرینی پارتنر ها بعد از اجرای این برنامه در نظر گرفته شده است.

این برنامه حمایتی که از سال ۲۰۰۲ به فعالیت مشغول است محدود به عرصه معماری نیست و سالانه از ایده‌های دیگر هنرمندان در رشته‌های رقص، فیلم، ادبیات، موسیقی، تئاتر و هنرهای تجسمی و معماری  همزمان حمایت می‌کند.

سال گذشته میلادی ” دیوید چیپرفیلد” و “سیمون کرتز” زوج معمار در این برنامه حمایتی بودند. “آلوارو سیزا” و “ساحل الحیاری”، “کازویو سجیما” و “یانگ ژائو” همچنین “پیتر زومتور” و “گلوریا کابرال” از دیگر زوج‌هایی بودند که در برنامه حمایتی سال‌های گذشته رولکس فعالیت داشته‌اند.

منبع: آرک دیلی

ادامه مطلب

نمایشگاهی با عنوان “شاعرانه‌های شهری” در گالری آران برپا می‌شود.

"شاعرانه‌های شهری"؛ کاوش عرصه‌های جدید زندگی روزمره

به گزارش هنرآنلاین، نمایشگاهی از آثار اله‌یار نجفی با عنوان “شاعرانه‌های شهری”  ۲۷ بهمن ماه در گالری آران افتتاح می‌شود.

در یادداشتی بر این مجموعه آمده است: “اله‌یار نجفی شاعر شهرهاست. او ترجمانی جدید از مجموعه‌هایی از کلمات را پیشنهاد می‌دهد: نام اماکن، نشانه‌های دیجیتالی و تبلیغاتی؛ تا به یادمان آورد که شهرها مجموعه ای از نام‌ها و کلمات هستند. انرژی و سرعت شهرهایی که در آن‌ها زندگی کرده بطور واضح تاثیرگذار بوده‌اند. این شاعر در خیابان‌های شهر قدم می‌زند و به مدد تجربه زیسته‌اش معمولی‌ترین زوایای زندگی روزمره را در قالبی نو بازگو و برجسته می‌کند. او کلمات پراکنده شده در شهر را جمع می‌کند تا با بیانی شمرده و متمرکز هویت خود را به تصویر کشد و زیست خود در میان آجرها و سازه‌های شهری را توجیه کند.

هیجان و سرخوردگی‌های زندگی روزمره شهری لحظاتی گذرا هستند و اگر شاعران شهرها که این دقایق را ضبط و بازگو می‌کنند و می‌خوانند و خاطره می‌سازند، نباشند شاید ما کمتر توضیح و توجیهی برای زیستن خود در این میانه بیابیم. در دنیای مدرن امروزی مان که در آن وسعت استفاده از وسایل ارتباطی الکترونیکی و شبکه‌های مجازی   گسترده است، به لطف این شاعران و نویسندگان شهری که گذرگاه‌ها و عرصه‌های جدید شهری را کاوش و سیاحت می‌کنند، شهروندان امکان برقراری ارتباط مجدد با فضای واقعی پیرامون خود را پیدا می‌کنند.

انرژی این “شهرگرد” عناصر مکانیکی و طبیعی را با هم تلفیق می‌کند. دامگاهی که در آن فرم‌های گیاهی و صنعتی در کنار هم قرار می‌گیرند؛ لایه‌های بسیاری که برش و نموداری از زندگی شهری هستند.با هر لایه رنگ روی ورق‌های پلاستیکی چاپ شده لنتی کولار،  هنرمند مجموعه‌ی از پنجره‌ها و دریچه‌ها را باز می‌کند، پنجر ه‌هایی که هریک به تنهایی بخشی از قصه را روایت می‌کنند و در کنار هم به حافظه جمعی‌مان اضافه می‌شوند.”

این نمایشگاه تا ۱۱ اسفند ماه در گالری آران به نشانی خیابان کریمخان زند، خیابان خردمند شمالی، کوچه دی، شماره ۱۲ برپا خواهد بود.

ادامه مطلب

هویت گالری آبان با هدف به وجود آوردن یک هویت خنثی در نمای شهری شکل گرفته است.

گالری آبان؛ هویتی خنثی در نمای شهری

 هنرآنلاین: ساختمان گالری آبان، بنایی قدیمی با کاربری مسکونی است که در عفیف‌آباد یکی از خیابان اصلی و تجاری شهر شیراز واقع شده است. توزیع کاربری‌ها در طبقه همکف شامل ایجاد فضای نمایش آثار هنری (گالری) و کتابخانه و کافی‌شاپ است و طبقه دوم به فضای آموزشی و مدیریتی اختصاص یافته است. طراحان این پروژه آرا و آرش علی آبادی هستند.

گالری‌های هنری اغلب بستری برای نمایش آثار هنری هستند و به همین دلیل غالباً  فضاهایی خنثی را شامل می‌شوند که هر فعالیت، ایده و یا اثری را در خود جای دهند. به همین اعتبار هویت گالری آبان در بدنه شهری نیز با هدف به وجود آوردن چنین فرمی یعنی تبدیل یک ساختمان به یک هویت خنثی در نمای شهری شکل گرفت.

نمای قبلی ساختمان، نمایی التقاطی از هندسه قوس‌های جناقی با آجر و سرامیک در ترکیب با ساختاری از معماری مدرن سال‌های دهه ۶۰ شمسی است و یکی از راه‌های ایجاد پوسته‌ای جدید و پوشاندن نمای قدیم در راستای ایجاد هویتی جدید بود. استفاده از پارچه و قابلیت‌های انعطاف‌پذیر هندسی آن باعث شکل‌دهی سیال در گشودگی‌های پوسته شد. به این ترتیب در قسمت‌هایی از پوسته نما که نیاز به ورود و بازشو بود پارچه توسط فلز زنگ‌زده دریده شد تا گونه‌ای از تضاد و تقابل میان دو متریال نرم و خشن را به وجود آورد.

نمای دیوار ورودی سمت خیابان گالری آبان در هماهنگی با پوسته‌ پارچه‌ای شکل گرفته و محوطه گالری با فضایی برای نشستن و هدایت عابرین به کافه و گالری طراحی‌شده که با دو ورودی مجزا و ساخته‌شده از فلز زنگ‌زده ایجادشده است.

در طبقه همکف گالری آبان، کتابخانه و کافی‌شاپ مجموعه واقع‌شده است. در معماری این فضاها سعی بر این بوده تا علاوه بر حفظ استقلال خود، به‌گونه‌ای درهم‌تنیدگی داشته باشند که مخاطب‌ بتواند از هر فضا به داخل فضای دیگر سرک بکشد. همچنین با حفظ استقلال در ساماندهی این فضاها، در کافی‌شاپ، روش متداول استفاده از گچ برگ را تغییر داده و با عمودی نگاه‌داشتن گچ برگ از قابلیت انعطاف‌پذیری آن مانند  یک برگ کاغذ برای ایجاد فرمی سیال و منعطف هم در پلان و هم در مقطع استفاده شده است.

 

 

ادامه مطلب